Η Αρχαία Αρκαδία.
Η Αρχαία Αρκαδία βρισκόταν στην Πελοπόννησο και είναι ένα προελληνιστοικό φύλο όπως ήταν και το Μινωικός. Μετά την κάθοδο των Δωριέων, οι Αράδες περιορίστηκαν στο κέντρο της Πελοποννήσου. Η περιοχές τους ήταν το Μαίναλο, των Αροανίων, της Κυλλήνης, του Λύκαιου, του Αρτεμισίου και την Βόρεια πλευρά του Πάρνωνα.
Οι Αρκάδες μιλούσαν την Αρκαδική ή Αρκαδοκυπριακή διάλεκτος, η οποία αποτελούσε την τέταρτη διάλεκτο της Αρχαίας Ελλάδας, μετά την Ιωνική ή Αττική, την Δωρική και την Αιολική. Η Αρκαδοκυπριακή διάλεκτος θεωρείται συγγενική με την γλώσσα που χρησιμοποιούσαν οι Αχαιοί κατά την Μυκηναϊκή περίοδο. Οι Αρκάδες είχαν πολύ καλό πεζικό όπως οι Σπαρτιάτες. Είχαν συμμετέχει στους Περσικούς Πολέμους, στις Θερμοπύλες και στις Πλατέες.
Στην Αρχαία Αρκαδία παίζανε ένα μουσικό όργανο και θεωρούνταν όποιος δεν ήξερε δεν ήταν Αρκάς. Οι μύθοι λένε ότι προέρχονται από την Ατλαντίδα μετά την Καταστροφή της. Ο ίδιος μύθος λέει ότι η κάτοικο της Ατλαντίδας πήγαν στην Κύπρο, στην Κρήτη και στην Αρκαδία.
Οι πόλης που ίδρυσαν οι Αρκάδες ήταν πολυάριθμες. Η πρωτεύουσα της Αρκαδίας από το 370 π.χ. έγινε η Μεγαλόπολη. Οι ποιο γνωστές και ισχυρότερες ήταν η Μαντινεία, η Τεγέα και ο Αρκαδικός Ορχομενός. Άλλες πόλεις της Αρκαδίας ήταν Ασέα, η Νεστάνη, η Αλέα, η Λυκόσουρα, οι Τρικολώνοι, τα Τρόπαια και το Παλατίνο. Οι Αρκάδες είχαν και αποικίες στα παράλια της Ασίας η οποία η πιο γνωστή είναι η Τρία και στην Ιταλική χερσόνησο η ποιο γνωστή είναι η Ρώμη. Κάτοικοι από το Παλατίνο που ήταν κοντά στην σημερινή Τρίπολη (της Αρκαδία) κατοίκησαν έναν από τους λόφους της Ρώμης. Επίσης όση διαφύγουν από την Τροία επί οίκισαν στην Ρώμη.
